Codzienność - dziś, wczoraj i jutro.
Codziennie wstajemy do pracy,
szkoły, zajmowania się domem, dziećmi, swoimi zwierzętami. Codzienność nie jest
zazwyczaj spektakularna. Nie dostarcza podniet wynikających z przypisanych
zadań czy ról społecznych. Bardzo łatwo
można popaść w rutynę. Są osoby, których życie jest odmienne od zwyczajnego. Realizują
swoje marzenia, zwiedzają, uprawiają sport, tworzą sztukę itp. Są też osoby,
które codziennie zmagają się z chorobami, śmiercią czy niepełnosprawnością.
Dlatego kiedy opadasz z sił i codzienność zacznie Ciebie przytłaczać warto
pomyśleć o tych, którzy takiej zwyczajnej rutyny nie mają.
Czy umiemy cieszyć się z wczoraj,
dziś i być pozytywnie nastawieni na jutro ?
Myślę, że doszukujemy się w życiu
nadzwyczajnych zdarzeń i przepychu. Jak już osiągamy spektakularną codzienność
nadal tego nie widzimy.
Jest takie powiedzenie, że „apetyt rośnie w miarę
jedzenia” – myślę, że można je odnieść do dzisiejszego życie.
Chcemy,
dużo, więcej i najwięcej !!!! Tylko czego?
Ubrań, pieniędzy, wycieczek,
domów samochodów, butów, telefonów, komputerów, i innych przedmiotów czy
wydarzeń…………….
A może coś za darmo ?
Przyjaźń, szacunek, kultura, miłość,
sztuka, przyroda, partnerstwo, współpraca, muzyka, spacery, rozmowy, smutek,
radość, podniecenie, sex, namiętność, euforia, oddanie, altruizm, hipokryzja,
księżyc, słońce , wiatr, deszcz, sport.
Zatrzymaj się i pomyśl co
zyskałeś kupując a co zyskujesz uczestnicząc w codzienności?
Co warto wybrać ?
Czym warto się zachwycać ?
Czy jesteśmy zdolni do zachwytu ze zwyczajności?
Ja potrafię i chcę.
" ...A gdybyś tak umiał czuć tak jak ja
I chciałbyś sam się otworzyć na świat
Oglądasz choć jest tak mało światła
Przestań zwiedzać świat
Słyszę, jak mi strasznie bije serce,
Ale nie widzę, że mam bardzo często brudne ręce,
Chodzę w koło i wszystko oglądam,
Jestem turystą, więc oglądam to, co spotkam
I czasem coś tam do mnie ludzie mówią,
Czasem rozumiem, czasem nie chcę, bo za bardzo trują,
Pomyśl, mówią, jak ich życie szare,
O czym tu myśleć, przecież głodu nie ma wcale.
A gdybyś tak umiał czuć tak jak ja
I chciałbyś sam się otworzyć na świat
Oglądasz choć jest tak mało światła
Przestań zwiedzać świat..."
(Kwiat Jabłoni,utwór Turysta, Autor:Jacek Sienkiewicz)
" ...A gdybyś tak umiał czuć tak jak ja
I chciałbyś sam się otworzyć na świat
Oglądasz choć jest tak mało światła
Przestań zwiedzać świat
Słyszę, jak mi strasznie bije serce,
Ale nie widzę, że mam bardzo często brudne ręce,
Chodzę w koło i wszystko oglądam,
Jestem turystą, więc oglądam to, co spotkam
I czasem coś tam do mnie ludzie mówią,
Czasem rozumiem, czasem nie chcę, bo za bardzo trują,
Pomyśl, mówią, jak ich życie szare,
O czym tu myśleć, przecież głodu nie ma wcale.
A gdybyś tak umiał czuć tak jak ja
I chciałbyś sam się otworzyć na świat
Oglądasz choć jest tak mało światła
Przestań zwiedzać świat..."
(Kwiat Jabłoni,utwór Turysta, Autor:Jacek Sienkiewicz)
Komentarze
Prześlij komentarz