Trochę o małżeństwie.
Małżeństwo jest
przedmiotem zainteresowań wielu badaczy z obszaru psychologii, etnologii,
pedagogiki i socjologii. Dowodem tego jest szereg publikacji naukowych
dotyczących poniższej tematyki.
Literatura zawiera
wiele definicji małżeństwa. W ujęciu encyklopedycznym małżeństwo na ogół
ujmowane jest jako związek kobiety i mężczyzny uznawany przez prawo, religię i
obyczaj. Klasyczna definicja małżeństwa brzmi „małżeństwo może być zdefiniowane jako prawnie usankcjonowany związek
jednego lub więcej mężczyzn z jedną lub więcej kobiet, w nadziei, że będą oni
grać rolę męża i żony”. Autorzy tej
definicji twierdzą, że każda ludzka wspólnota uważała w przeszłości i uważa
dziś, że małżeństwo jest ważne dla dobrobytu społeczeństwa i jest ono
zainteresowane sprawowaniem kontroli i regulacje prawną. Próbę stworzenia uniwersalnej definicji
podjęła Ira Reiss, która zaproponowała by za małżeństwo uważać „ społecznie akceptowany związek jednostek w
rolach męża i żony z kluczową funkcją legalnego rodzicielstwa”. Definicja
ta wprowadzona została w 1980 roku. Inna definicja W. Stephensa określa, że
małżeństwo to „społeczny, legalny,
seksualny związek rozpoczynający się publicznym obwieszczeniem i zobowiązaniem podejmowanym z myślą o jego
trwaniu. To wszystko jest objęte umową małżeńską, która określa obopólne prawa
i obowiązki współmałżonków oraz prawa i obowiązki dotyczące wzajemnych
stosunków między współmałżonkami i ich przyszłymi dziećmi”.
Różnice w definiowaniu
są związane z kulturą społeczną w jakiej dane małżeństwo istnieje. U podstaw
związku małżeńskiego, oprócz relacji emocjonalnych, są prawa i obowiązki.
Owe wskaźniki ukształtowane zostały poprzez panujące w danej społeczności normy
i zasady moralne, prawne i wiarę.
Można by stwierdzić, że
współczesne czasy są niekorzystne dla klasycznej dotąd niezmiennej przez wiele
pokoleń formy małżeństwa. Tradycyjny model funkcjonowania systemu małżeńsko – rodzinnego zaburzony
został poprzez procesy i zjawiska
społeczno - ekonomiczne takie jak:
• atomizacja
życia ludzkiego w różnych grupach społecznych,
• narastająca
konfliktowość i agresja między warstwami społecznymi, organizacjami
politycznymi i gospodarczymi,
• coraz
mniejsza kontrola społeczna w środowisku lokalnym,
• lekceważenie
autorytetu władzy i innych znaczących osób w środowisku społecznym i globalnym
społeczeństwie,
• osłabienie
więzi emocjonalnych w grupach ludzkich, zwłaszcza w środowisku miejskim i wiejskim,
• emigracja
zarobkowa coraz większej części społeczeństwa,
• dynamiczny,
rozwój Internetu i mass mediów,
• coraz
większe upowszechnienie kultury i wartości z państw wysoko cywilizowanych.
Wymienione powyżej elementy mają wpływ
na pełnione w małżeństwie funkcje i role społeczne. Narastające zjawiska w
ponowoczesnym świecie powodują
następujące procesy związane z życiem rodzinnym wskazane przez Z. Tyszkę:
1. wzrost
samorealizacji kobiet w celu spełnienia własnych ambicji i zainteresowań,
2. partnerstwo
członków w małżeństwie i rodzinie,
3. dyferencjacja
norm i wartości przyjmowanych przez członków rodziny,
4. wypieranie
przez współczesną rodzinę wartości tradycyjnych,
5. atomizacja
członków wspólnoty rodzinnej,
6. zmniejszenie
spójności i dezintegracji życia rodzinnego,
7. wzrost
liczby konfliktów i rozwodów małżeńskich,
8. wzrost
osób pozostających w konkubinacie lub stanie wolnym.
Małżeństwo odchodzi na dalszy plan ? Chyba jeszcze nie....
Zmniejsza się znaczenie małżeństwa usankcjonowanego społecznie i religijnie na
rzecz kohabitacji i innych wolnych związków. Pomimo tych zmian małżeństwo w
klasycznym wydaniu czyli sformalizowane jest najczęściej wybieraną formą życia
przez większość Polaków. Zmiany w tym obszarze dotyczą jedynie relacji wewnątrz
małżeńskich.
Stanisław Kawula wyodrębnił cztery
podstawowe typy różnych struktur rodziny:
• małżeństwa
i partnerzy z dziećmi,
• małżeństwa
i partnerzy bez dzieci,
• matki
samotnie wychowujące dzieci,
• ojcowie samotnie wychowujący dzieci.
Obok tej struktury należy dodać coraz
bardziej powszechne małżeństwa w rodzinach tak zwanych patchworkowych. Wraz ze wskazanymi modelami występują również
rodziny alternatywne małżeństwa żyjące na próbę, rodziny kohabitacyjne. Obecnie niemałżeńskie formy życia nie są już
dyskryminowane. Akceptowane są różnorodne modele małżeństw zarówno tradycyjnych
jak i małżeństw bez dzieci, aż po formy uznawane dawniej za sprzeczne z naturą
ludzką.
Wiara? Jak się ma do małżeństwa....
Struktura
małżeństwa przez wieki opierała się na doktrynach religijnych. Dzisiaj
podkreśla się, że społeczeństwo staje się coraz bardziej autonomiczne,
niezależne od religijności. Można mówić o dysharmonii pomiędzy doktrynami
kościoła a postawami katolików w zakresie małżeństwa. W warunkach istnienia
alternatywnych uniwersów symbolicznych, przyjmowane przez jednostkę zasady
moralne są jednym z jej wielu elementów. Pomijając wartości religijne zmiany w
postrzeganiu małżeństwa są też wynikiem odwlekania decyzji od jego zawarcia. W
ostatnich latach wiek nowożeńców podniósł się do około 28 lat. Taki tryb jest
wynikiem zmiany sposobu życia, który ułatwia odkładanie decyzji.
Istotna
dla obszaru małżeńskiego będzie desakralizacja. W świadomości wielu katolików
zaciera się sakramentalny charakter związku. Zjawisko to jest widoczne w akceptacji
społecznej dla rozwodu. Stąd też współczesne małżeństwo przestaje być związkiem
na całe życie a jest jedynie okresowym
kontaktem. Współczesna rodzina przestaje być podstawą integracji działania
jednostki. „Tutaj dobro jednostki staje
się warunkiem trwania rodziny i to od realizacji owego dobra, rozumianego
przede wszystkim jako emocjonalne samospełnienie, zależy ich identyfikowanie
się już nie tyle z rodziną jako całością, ile z poszczególnymi jej członkami. Z
podtrzymywania trwania rodziny jednostki przestają już czerpać poczucie sensu
dla swojego życia. „ Poświęcenie się dla dobra rodziny” jest traktowane jako
objaw braku asertywności, niż dowód dojrzałości i odpowiedzialności jednostki.”
Pomimo wszelkich zmian
panujących w kulturze społecznej małżeństwo pozostanie jej nierozerwalnym
elementem. Zmiany w obszarze jego funkcjonowania i postrzegania są bezpośrednio związane ze zmianami całego
systemu wartości jednostki. Tym samym jego miejsce w społeczeństwie jest czymś
stałym.
Bibliografia
• G.
Makiełło- Jarza, Rodzina, w Encyklopedia psychologii, red. W. Szewczuk,
Warszawa 1998, s. 23
• J.
Szymczak, Definicje rodziny, studia nad rodziną 6/2 (11) 151-165, 2002
• http://bazhum.muzhp.pl/media//files/Pedagogika_Rodziny/
dostęp z dnia 02.01.2018
• S. Kawula (2005), Kształty współczesnej rodziny, Toruń.
• M. Racław–Markowska (2000), Od jednorodności ku różnorodności, modernizacja rodzin w Polsce,
„Problemy Rodziny”, Nr 2–3.
• M.
M a r o d y, Jednostka po nowoczesności. Perspektywa socjologiczna, Wydawnictwo
Naukowe SCHOLAR, Warszawa 2014,
• H. Cudak (2010), Zagrożenia emocjonalne i społeczne dzieci z rodzin rozwiedzionych,
Toruń.
Komentarze
Prześlij komentarz